കീചെയ്ൻ🎻

പരിണയം👰

അവന്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു... 

രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ അവൻ അവൾക്കായി കാതോർത്തിരുന്നു. 

എല്ലാവരും മനസ്സിൽ കാണുന്ന സ്വപ്നം അവൻ മാനത്തു കണ്ടു. 

മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നുമെത്തിയ ആ സുന്ദരി 

സാരിയുടുത്ത് വിടർന്ന കണ്ണുകളുമായി... 

അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ രത്നാവലികൊണ്ടും 

കഴുത്ത് മുത്തുമാല കൊണ്ടും ശോഭിച്ചിരിക്കുന്നു. 

അവന്റെ പ്രേമം വിചിത്രഖചിതമായിരിക്കുന്നു. 

എന്റെ പ്രിയേ... നീ സുന്ദരി ;

നിന്റെ മൂടുപടത്തിൻ നടുവെ നിന്റെ കണ്ണുകൾ 

പ്രാവിൻ കണ്ണുപോലെ ഇരിക്കുന്നു. 

നിന്റെ തലമുടി ഗിലെയാദ്  മലഞ്ചെരുവിൽ കിടക്കുന്ന കോലാട്ടിൻ കൂട്ടം പോലെയാകുന്നു. 

നിന്റെ അധരം കടുംചുവപ്പുനൂൽ പോലെയും നിന്റെ വായ് മനോഹരവും ആകുന്നു. 

എന്റെ പ്രിയേ... നീ സർവാംഗസുന്ദരി ;

നിന്നിൽ യാതൊരു ഊനവും ഇല്ല. 

മണിമാളികയിൽ നിന്ന് മാലാഖമാർ സ്തുതി പാടി... 

അയാൾ അധരങ്ങൾകൊണ്ട് എന്നിൽ  ചുംബനങ്ങൾ ചൊരിയട്ടെ !

നിന്റെ പ്രേമം വീഞ്ഞിലും മധുരതരം... 

നീ പൂശുന്ന തൈലം സുരഭിലം, 

നിന്റെ നാമം ലേപനധാര ;

തന്മൂലം കന്യകമാർ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. 

എന്നെ നിന്റെ പിന്നാലെ കൊണ്ടുപോകൂ, 

നമുക്ക് ക്ഷണം ഓടിപ്പോകാം...