background

-
എമിലിയയുടെ പശ്ചാത്തലം  എമിലിയ ഒരു  കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസ പാരമ്പര്യ കുടുംബത്തിലാണ് വളർന്നത്, അവിടെ വിശ്വാസം എന്നത് അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു കേന്ദ്ര ഭാഗമായിരുന്നു. അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ   സഭയുടെ  വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിൽ  കർശനമായി ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നു, ശക്തമായ ധാർമ്മികതയിലും കടമയിലും അവൾ വളർന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അവൾ വളരുന്തോറും, എമിലിയ സഭയുടെ കർശനമായ നിയമങ്ങളെയും സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. തന്നിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രതീക്ഷകളിൽ അവൾ തളർന്നുപോയി, തന്റെ വിശ്വാസവുമായി കൂടുതൽ വ്യക്തിപരമായ ബന്ധം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.  ഫാദർ എലിജായുടെ പശ്ചാത്തലം  ഫാദർ എലിജാ ആഴമായ ഭക്തിയും പ്രശ്‌നഭരിതമായ ഭൂതകാലവുമുള്ള ഒരു സങ്കീർണ്ണ വ്യക്തിയായിരുന്നു. വിശ്വാസം ആശ്വാസത്തിന്റെയും ശക്തിയുടെയും ഉറവിടമായിരുന്ന ഒരു എളിമയുള്ള കുടുംബത്തിലാണ് അദ്ദേഹം വളർന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹം ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ ഒരു ദാരുണമായ അപകടത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു, പിന്തുണയ്‌ക്കായി സഭയെ ആശ്രയിക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനായി. അദ്ദേഹം വളരുന്തോറും, ഫാദർ എലിജാ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വിഴുങ്ങി. ...
Post a Comment

കീചെയ്ൻ🎻

-
താമര🌺

അവന് ഓരോ രാവും പകലുകളായി തോന്നി. 

ഓരോ സുപ്രഭാതങ്ങളും അവളിലേക്കുള്ള പ്രതീക്ഷകളായിമാറി... 

പ്രേമപാശങ്ങൾ അവനെ ചുറ്റി ; അവൻ താമരകളുടെ ഇടയിൽ ആടുമേയ്ക്കുന്നു. 

എന്റെ പ്രിയ എനിക്കുള്ളവൾ ; ഞാൻ അവൾക്കുള്ളവൻ. 

നിന്റെ പ്രേമം എത്ര മനോഹരം !

അല്ലയോ കാന്തേ, നിന്റെ അധരം തേൻ കട്ട പൊഴിക്കുന്നു. 

വെയിലാറി, നിഴൽ കാണാതെയാകുവോളം, 
എന്റെ പ്രിയേ... 

ഞാൻ പ്രേമപരവശയായിരിക്കുന്നു എന്നു 
അവളോടു അറിയിക്കണം. 

നിന്റെ കണ്ണു എങ്കൽ നിന്നു തിരിക്ക ;
അതു എന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 

ഞാൻ നിന്റെ കുന്തളങ്ങളാൽ ബദ്ധനായിരിക്കുന്നു. 

പ്രിയേ... നീ എവിടെയാണ് ? 

എന്റെ പ്രേമം മരണം പോലെ ബലമുള്ളതും 
പത്നീവ്രതശങ്ക പാതാളം പോലെ കടുപ്പമുള്ളതും 
ആകുന്നു. 

നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ നീ ഒളിച്ചിരുന്നാലും 
ഞാൻ നിന്നെ തേടിവരും. 

പ്രിയേ... നീ എവിടെയാണ് ? 


Comments

Post a Comment

🥰

Popular posts from this blog

-
Image
ജെസീക്കയുടെ ദിനവൃത്താന്തം  ജെസീക്കാ ... നീ ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റില്ലേ ... എനിക്ക് പോകാൻ ടൈമാകുന്നു . ഞാൻ പറയുന്നത് വല്ലോം നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ? മമ്മ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട് . ഒന്നെഴുന്നേൽക്കെന്റെ കൊച്ചേ ... പതിവ് പോലെ തന്നെ ആലീസ് അലാറമെന്നോണം ഒച്ചയെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നേരം പുലർന്ന് ഒരുപാട് നേരമായിട്ടും ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ മയങ്ങികിടക്കുകയായിരുന്നു ജെസീക്ക . ചില്ലുജാലകങ്ങളെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് സൂര്യരശ്മികൾ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു . മുറിയിലാകെ വെളിച്ചത്തിന്റെ പുത്തൻ പ്രഭാവലയം പരന്നതും ജെസീക്കയുടെ ഉറക്കം ഞെട്ടി . മിഴികൾ പതിയെ തുറന്നുകൊണ്ട് അവൾ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. സ്‌ഥായിഭാവമെന്നോണം അവളുടെ മുഖത്തു ചെറുപുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഒരല്പം മടിയോടെയാണെങ്കിലും ജെസീക്ക മെല്ലെ കിടക്കയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു . ഇനിയെങ്കിലും എനിക്കൊരല്പം വിശ്രമം അനുവദിക്കൂ എന്ന ദയ ദാക്ഷണ്യം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് വട്ടം ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു സീലിങ്‌ ഫാൻ . ജെസീക്കയുടെ വിരലുകൾ മെല്ലെ സ്വിച്ച് ബോർഡിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഫാൻ ഓഫ് ചെയ്തതും ചുവരിൽ ആടിയുലഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന കലണ്ടറിന്റെ താളുകൾ മെല്ലെ നിദ്ര...
Read more

5

-
അദ്ധ്യായം 5: ദുഃഖവെള്ളി ബലിപീഠത്തിനു മുകളിലുള്ള കുരിശുരൂപം ജീവനേക്കാൾ വലുതായി തോന്നി, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം വേദനയിൽ വളഞ്ഞു. യാഗത്തെക്കുറിച്ചും ദൈവപുത്രന്റെ മേൽ ചുമത്തുന്ന പാപഭാരത്തെക്കുറിച്ചും പറയുമ്പോൾ പിതാവ് ഏലിയയുടെ വാക്കുകളിൽ ദുഃഖം നിറഞ്ഞു. എന്റെ സ്വന്തം പാപങ്ങളുടെ ഭാരവും, എന്റെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടും, എന്നെ വീണ്ടെടുക്കപ്പെടില്ല എന്ന ഭയവും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഞാൻ കുരിശുരൂപത്തിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങൾ അശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടു, കുരിശ് മലിനമാക്കപ്പെട്ടു, ഐക്കണുകൾ തകർന്നു. ആ ദർശനം എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഒരു വാഴ്ത്തലപ്പ്  പോലെ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അത് എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചത്തെയും ഇരുട്ടിനെയും അനുരഞ്ജിപ്പിക്കാൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തണമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ മുന്നോട്ടുള്ള പാത വഞ്ചനാപരമായി തോന്നി. അദ്ധ്യായം 6: ഈസ്റ്റർ O സഭ "അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!" എന്ന് പാടിയപ്പോൾ സഭ സന്തോഷകരമായ ആഘോഷത്തിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു, പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്താൽ പിന്നോട്ട് തള്ളപ്പെട്ടു. പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു തിളക്കം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു, ഒരുപക്ഷേ, ഒരുപക്ഷേ, എനിക്ക്...
Read more

1

-
എന്റെ നെറ്റിയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചാരം ഒരു ശാപം പോലെ തോന്നി, എന്റെ മരണത്തെയും ഉള്ളിൽ പതിയിരിക്കുന്ന ഇരുട്ടിനെയും കുറിച്ചുള്ള നിരന്തരമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ. പള്ളിയുടെ ഇടനാഴിയിൽ തണുപ്പിൽ കുതിർന്ന് ഞാൻ നിന്നു, പഴയ സ്തുതിഗീതങ്ങളുടെ നനഞ്ഞ ആവരണം പോലെ  പഴകിയ വായുവിന്റെ ഗന്ധം എന്നിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ഫാദർ ഏലിയയുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു:  " നീ പൊടിയാണെന്ന് ഓർക്കുക, പൊടിയിലേക്ക് മടങ്ങും." ഞാൻ ശാന്തമായ പ്രഭാത വായുവിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ , മരങ്ങൾ എന്റെ മേൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി തോന്നി, അവയുടെ നഗ്നമായ ശാഖകൾ ആകാശത്തേക്ക് നീളുന്ന അസ്ഥികൂടങ്ങൾ പോലെയായിരുന്നു. എപ്പോഴും ആശ്വാസത്തിന്റെ സ്ഥലമായിരുന്ന കാട് ഇപ്പോൾ അടിച്ചമർത്തലായി തോന്നി, അതിന്റെ നിഴലുകൾ എനിക്ക് നേരിടാൻ കഴിയാത്ത രഹസ്യങ്ങൾ പോലെ മുഴച്ചു നിന്നു . ഞാൻ എന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു, ഒരു തണ്ടിന്റെ നേർത്ത ഞരക്കങ്ങൾ പോലെ ശൂന്യതയുടെ മറവുകളിൽ ഒളിച്ചു വരുന്ന ഇലകളുടെ മർമരങ്ങൾ പോലെ ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഹൃദയം മിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ദർശനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ അവയെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമ...
Read more