മാധുരി❤️

രാമുവിന്റെ ലോകം⛰️

ക്ഷീണം കൊണ്ട് രാമു ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി.

ടാ... രാമു... കഞ്ഞി കുടിക്കെടാ...

കണ്ണ് മെല്ലെ തിരുമി രാമു ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
പിഞ്ഞാണത്തിൽ നിന്നും ആവി പാറുന്ന ചൂട് കഞ്ഞി അവൻ ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു.

വിശപ്പ് എന്ന വികാരം രാമുവിനെ 'തീവിഴുങ്ങി പക്ഷി' ആക്കിയതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെടാനൊന്നുമില്ല.

രാമു നന്നേ വിയർത്തു. വല്ലാത്തൊരു ഉഷ്ണം. രാമുവിന് അസ്വാരസ്യം പോലെ തോന്നി.

വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്നു അവൻ പുറത്തിറങ്ങി.

മേഘകൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന ചന്ദ്രൻ മെല്ലെ മറനീക്കി പുറത്തു വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കറുത്ത പരവതാനിയിൽ ചിതറി കിടക്കുന്ന നക്ഷത്ര കൂട്ടങ്ങൾ ഇടക്കിടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

നിലാവിന്റെ അരണ്ട വെളിച്ചം മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുമ്പോൾ വല്ലൊത്തൊരു നിർവൃതിയാണ്.

പാട വരമ്പിലൂടെ ആരോ അക്കരേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്.
പെട്രോമാക്സിന്റെ വെളിച്ചം അവിടാകെ പ്രതിഫലിച്ചു.

എവിടെ നിന്നോ വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് ; ഒരു വാക്ക് പോലും ചൊല്ലാതെ ദൂരേക്ക് പോയി മറഞ്ഞു.

രാമു... തണുപ്പത്ത്‌ നിന്നത് മതി. അകത്തേക്ക് വാ...

മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ നുറുങ്ങുവെട്ടം ; രാമുവിന് കാലിനു ദീപവും പാതയ്ക്ക് പ്രകാശവും ആയി മാറി.