മാധുരി❤️

താളുകൾ🖤

മുത്തശ്ശന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നു അവളുടെ യാത്രയെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചത്.
മുത്തശ്ശൻ അവളുടെ ശക്തിയായിരുന്നു.

ദിനദർശിക മറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഋതുഭേതങ്ങൾ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പതിയെ അവൾ വളർന്നു.

ബന്ധുക്കളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവളൊരു ഭാരമായി മാറി. അവളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട കടമ തങ്ങൾക്കില്ലെന്ന് സ്വജനങ്ങൾ കഥിച്ചു.

ജീവിതം ഇത്രക്കും കണ്ണുനീരും കയ്പ്പും നിറഞ്ഞതാണോ ?

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ലോകത്ത് ഏത് പെൺകുട്ടിയാണ് അർഹിക്കുന്നപോലെ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ?

മുത്തശ്ശന്റെ സ്നേഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.
അവൾ അവളായി മാറിയത് ആ മനുഷ്യനിലൂടെയായിരുന്നു.

ഒരിക്കലും കടം വീട്ടാനാകാത്ത വിധമായിരുന്നു മുത്തശ്ശന്റെ സ്നേഹവും സ്വാന്തനവും.

അവളുടെ മനസ്സ് കൊതിച്ചിരുന്നു അമ്മയുടെ സ്നേഹം ഒന്നുകിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ ; അത് വേണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

സങ്കടം കൊണ്ട് മനസ്സ് നീറുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ തുളുമ്പാതെ പുഞ്ചിരിച്ചിരുന്നു അവൾ.

കൗമാരത്തിന്റെ കുറുമ്പുകൾ അലയടിക്കുന്ന സ്കൂൾ കാലഘട്ടം ;

ആ ഒരു വാർത്ത അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. കേട്ടതൊന്നും സത്യമാകല്ലേ എന്ന് അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

തുടരും...