മാധുരി❤️

മഞ്ചം⚰️

ഒരു യാത്രയാണ്. ഇനിയൊരു മടങ്ങിവരവ് ഉണ്ടാകില്ല. അയാൾ പറയുകയാണ്.
ഈ കാണുന്ന കല്പടവുകൾക്കു പിന്നിൽ ഒരു കഥയുണ്ട്.

വളരെ യാദൃശ്ചികമായാണ് ആ മാലാഖയെ കണ്ടത്.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ തുളച്ചു കയറുന്ന അസ്ത്രങ്ങളുടെ സ്ഥൂലതയുണ്ടായി.

സൂര്യൻ നന്നായി ജ്വലിച്ചിരുന്നു. ആകസ്മികമായി വന്ന ഇളംങ്കാറ്റിന് വാകപ്പൂക്കളുടെ മണമായിരുന്നു.

ചെറിയൊരു ഇടവേളക്കു ശേഷം സായാഹ്നത്തിൽ വീണ്ടും ആ മാലാഖയെ കണ്ടു. അന്നും സൂര്യൻ തീക്ഷ്ണതയോടെ ജ്വലിച്ചിരുന്നു.
കേശധാരയെ വാരിപ്പുണർന്നു കൊണ്ട് ചെറിയൊരു മൃതുമർമരം തെല്ലൊന്നു കടന്നു പോയി.

ആകർഷിക്കപ്പെടുന്ന കാന്തികവലയത്തെപ്പോലെ നിർമ്മലമായിരുന്നു ആ മാലാഖയുടെ രിധമം.

സ്നേഹമാപിനി സൂക്ഷിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ അറയിൽ നിന്നും തന്ത്രിവാദ്യത്തിന്റെ ഈരടികൾ ആത്മാവിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ചപ്പോൾ മഴയുടെ ശീൽക്കാരമായിരുന്നു കാതുകളിൽ.

പൂർവ ജന്മസാഫല്യം എന്നു പറയുന്നതാവും ഉചിതം. ആ മാലാഖയുടെ പുഞ്ചിരി ഇടക്കിടെ അതിഭീകരമായി ആലിംഗനം ചെയ്യാറുണ്ട്.

വിഷാദത്തിന്റെ തേരൊളികളാൽ മൂടപ്പെടുമ്പോൾ പ്രത്യാശയുടെ മന്ത്രവീചികൾ സ്വപ്നങ്ങളെ തിരഞ്ഞ നക്ഷത്രപ്പൂക്കളായി മാറി.

തന്ത്രിവാദ്യത്തിൽ സ്വാതികവിശുദ്ധി സന്നിവേശിപ്പിച്ചപ്പോൾ മഴയുടെ സംഗീതവും കാറ്റിന്റെ ഹൂങ്കാരവും അനുരാഗത്തിന്റെ അതിപുരാതനവും ലോലവുമായ മന്ത്രാക്ഷരങ്ങൾ വരണ്ട മണ്ണിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി.

അനന്തതയുടെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് തേരിറങ്ങി വന്ന ആ മാലാഖ നോവറിഞ്ഞ മിഴിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ നുറുങ്ങുവെളിച്ചം പകർന്നു നൽകി.

അയാളുടെ ശബ്ദം പതിയെ ഇടറിത്തുടങ്ങി. ഇനി പറഞ്ഞു ദീർഘിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേർത്ത രേഖ പാളി പോലെ പടരാൻ തുടങ്ങി.

ആളൊഴിഞ്ഞ വീഥിയിലൂടെ ഏകനായി നടന്നകലുമ്പോൾ ഇരുൾ നിറഞ്ഞ ഗഗനസീമയിൽ നിന്നും നെടിലാൻ ഉച്ചത്തിൽ ആക്രാശിച്ചു.

വെൺമേഘങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് കനപ്പ് കൂടുതലാണ്.
ഇളകി മറിയുന്ന പുകച്ചുരുളുകൾക്കിടയിൽ ക്ഷപാകരൻ ഒളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

ഇവിടെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത. ദൂപക്കുറ്റിയിൽ നിന്നുമുള്ള പുക വളരെ അസഹ്യമാണ്.

കണ്ണാക്ക്പാട്ട് അത്ര പോര. മഴ തോരാതെ പെയ്യുന്നുണ്ട്.

ഇവിടെ അയാൾ തനിച്ചല്ല. കൂട്ടിന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ആത്മാക്കളും.