കീചെയ്ൻ🎻

താളുകളിലൂടെ ഒരു യാത്ര🖤

സുഹൃത്തുക്കളെ യാത്രയാക്കി റോഡിലൂടെ പതിയെ നടക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ മൗനത്തിന്റെ ശിലാബോധം തണുത്തുറയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വാക്കുകൾ അപ്രാപ്യമായിരിക്കുന്നു. 

പലപ്പോഴും ഹൃദയം പറയുന്നത് തലച്ചോറ് കേൾക്കാറില്ലല്ലോ... ? ഓർമ്മകളിങ്ങനെ കുത്തിനോവിക്കുകയാണല്ലോ... 

ഹൃദയത്തിന്റെ മറ്റൊരു കോണിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന ജ്വാലകൾ പതിയെ പൊള്ളലേൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. 

പുകച്ചുരുളുകൾ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓർമ്മകളുടെ ചിതാധൂമങ്ങൾക്ക് സാന്ദ്രത കൂടിവരുന്നു. 

ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രഹേളികയായി തോന്നി.

ആഗ്രഹങ്ങൾ ദൂരെനിന്നുകൊണ്ട് കളിയാക്കി ചിരിക്കുകയാണോ... ? വീണ്ടും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു. 

ഞാൻ മാത്രമല്ലായിരിക്കും എത്രയോപേർ ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും... ? അവിടെയും ചോദ്യം. 

ഉത്തരങ്ങൾ എവിടെ... ? ഞാൻ പതിയെ കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ദിനസരിക്കുറിപ്പുകളിലെ താളുകൾ പതിയെ മറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചത്...

തുടരും...