കീചെയ്ൻ🎻

ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ❤️

ഉത്തരങ്ങൾ എവിടെ... ? ഞാൻ പതിയെ കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ദിനസരിക്കുറിപ്പുകളിലെ താളുകൾ പതിയെ മറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചത് അപസർപ്പകരെയാണ്. 

താളുകൾ മറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പലരും സ്നേഹാലിംഗനം ചെയ്ത് കടന്ന് പോകുന്നുണ്ട്. ഓർമ്മിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും സമ്മാനിച്ചവർ ; ഹൃദയം കൈമാറിയവരാണ്. 

തണുത്തുറഞ്ഞ മഷിയിലൂടെ പതിയെ വിരലോടിച്ചു. ഈ കുറിമാനങ്ങൾ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചവരുടെയുള്ളിലെ വെറുമൊരു ഓർമ്മ മാത്രമായിരിക്കാം. 

ഈ കാണുന്നതൊക്കെ ആരുടേയെങ്കിലുമൊക്കെ തോന്നലുകളാവാം ; അതുമല്ലെങ്കിൽ ഒരു സ്വപ്നവുമാകാം. എന്തായാലും അവരൊക്കെ ഉണരാതിരിക്കട്ടെ. 

അതിരുകളില്ലാത്ത ഭൂപടത്തിൽ ഇനിയും മഴപെയ്യും പ്രണയവുമുണ്ടാകും കലഹവുമുണ്ടാകും ഒടുവിൽ സങ്കടപ്പെയ്ത്തുകളും. 

മനസ്സ് ദൂരേക്കെവിടെയോ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാവാം വിവേകശൂന്യനായിപ്പോയത്. 

സമയം കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. 

ഇനി വരാനിരിക്കുന്നത് സങ്കടപ്പെയ്ത്തുകളുടെ രാവുകളാണ്. മഴമേഘങ്ങൾ വാനിൽ തടിച്ച് കൂടി. 

കണ്ണ് കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശബ്ദമുയരാതെ സങ്കടപ്പെയ്ത്തുകൾ നീർച്ചാലുപോൽ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തുള്ളിമുറിഞ്ഞിട്ടില്ല. 

മഞ്ഞളിച്ച വിദ്യുദ്ദീപം കൺപീലികളിൽ തഴുകിത്തലോടി. ആയാസത്തോടെ മിഴികൾ പതിയെ തുറക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു. 

...