background

അനീതി

ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ നടുക്കിരുന്ന് മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.

അവൻ മരിച്ചുവെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാൻ എനിക്കിതുവരെയായില്ല. മുറിക്കകത്ത് നിന്നും പുറംലോകത്തേക്ക് പതിയെ ചുവടുകൾ വെച്ചപ്പോൾ കാലിൽ തരിപ്പ് പടർന്നു. മുറ്റത്തേക്ക് മിഴി നീട്ടിയപ്പോൾ ഒരു കാക്കപ്പെണ്ണ് ; ചവറ്റുകുഴിയിൽ ചോറിൻ വറ്റുകൾ തേടിയാവാം അവളുടെ വരവ്. നീട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കുറുഞ്ഞി എന്റെയരികിലേക്ക് ഓടി വന്നു. തലോടലേറ്റുവാങ്ങാൻ അവൾ കൊതിച്ചു കാണും.

പൂത്തുലഞ്ഞ ചെമ്പരത്തിയിൽ രണ്ട് ബുൾബൽ കൂട് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു ; ഈ ക്രിസ്തുമസിന് വിരുന്ന്കാരുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഉച്ചയടുത്തിട്ടും തണുപ്പ് വിട്ട് മാറിയിട്ടില്ല. നീട്ടിവെക്കപ്പെട്ട മരണമല്ലേ ഈ ജീവിതം. അല്ല ഞാനിപ്പോൾ മരിച്ചാൽ അതെന്തൊരു അനീതിയാണ്...