മാധുരി❤️

രാമുവിന്റെ ലോകം⛰️

കാലങ്ങൾക്കിപ്പുറം രാമു ചിന്തിച്ചു ; ഇനി ഒരിക്കലും മടങ്ങി പോകാനാകാത്ത വിധം മണ്മറഞ്ഞിരിക്കുകയാണോ പഴയ ആ ഓർമ്മകൾ.

പാതയ്ക്കു പ്രകാശമേറിയ മിന്നാമിനുങ്ങുകളില്ല, നടന്നകന്ന പാടവരമ്പുകളില്ല, കാതിൽ കഥ ചൊല്ലിയ അപ്പൂപ്പൻ താടിയുമില്ല.

ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയവന്റെ ലോകത്തു നിന്നും ഓർമ്മകൾ കാറ്റുപാറ്റുന്ന പതിർപോലെ വിടവാങ്ങുകയായിരുന്നു.

കണ്ണിലാകെ എന്തോ ഇരുണ്ടു കയറുന്നതു പോലെ ; ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത്‌ അഗ്നിപർവതം പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ കോൺക്രീറ്റ് കൂരയ്ക്കുള്ളിൽ വല്ലാതെ വിയർപ്പുമുട്ടുന്നു.

അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലചായ്ച്ചുറങ്ങുമ്പോൾ എന്തെന്നല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം.

ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ആ കരസ്പർശം കവിളിൽ തെല്ലൊന്നു തലോടി മറഞ്ഞു.

കൈത്തണ്ടയിലെ പരുക്കൻ തഴമ്പുകൾ ആയുസ്സിന്റെ ആഴിയിൽ സ്മരണകളാൽ നിറയെഴുതി.

പ്രശാന്തിയിൽ അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്ന വികാരങ്ങളെ ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ജീവിതമെന്ന യാഥാർഥ്യം മരണത്തിന്റെ കോണിപ്പടി കയറിയിരുന്നു.

ഇഴപിരിയാനാകാത്ത വിധം കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സിരകളിൽ ബാല്യത്തിന്റ നക്ഷത്രപ്പൂക്കൾ സ്വപ്നങ്ങളെ ഇന്നും തിരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തുള്ള ഉതിർമുല്ല കിനാവിൽ പൂത്തുലഞ്ഞപ്പോൾ ; പാതി പെയ്ത രാമഴയിൽ ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ പൂത്തു തളിർക്കാൻ അവൾ വിസമ്മതിച്ചു.

എത്ര വെള്ളമൊഴിച്ചാലും കണ്ടഭാവം പോലും നടിക്കാതെ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നൊരു സ - മരം തന്നെയായിരുന്നു അവൾ.

രാമുവിന്റെ ലോകത്തിലെ ഋതുമതി...

നക്ഷത്രക്കണ്ണുള്ള ഉതിർമുല്ല... 

- ശുഭം -